Deel dit artikel:
Ouderverstotings(syndroom), oudervervreemding, ouderonthechting. Het zijn termen waar we graag wat uitleg aan geven als Expertisecentrum Dwingende Controle:
Door de Europese waakhond van het verdrag van Istanbul GREVIO, de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO), American Psychological Association (APA), European Association for Psychotherapy en wetenschappelijk onderzoekers roepen op de term ‘ouderverstoting’ (en varianten daarvan) niet meer te gebruiken.
Op de website van WHO staat :
“Following that clarification, comments and questions have persisted about the misuse of the term to undermine the credibility of one parent alleging abuse as a reason for contact refusal and even to criminalize their behaviour.”
“There are no evidence-based health care interventions specifically for parental alienation”
Op de website van APA staat:
“Although some accept PAS as admissible evidence in child custody disputes, there have been no well-controlled empirical studies that confirm the phenomenon, nor have a standardized assessment process and specific diagnostic criteria been established for it. Consequently, many critics express concerns about its continued influence on legal proceedings. The syndrome has been dismissed by the American Psychiatric Association, American Psychological Association, and American Medical Association as lacking supporting empirical or clinical evidence and it is not included in the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders or the International Classification of Diseases.“
Op de website van European Association for Psychotherapy staat:
“In cases of allegations of child abuse in a divorce or custody situation, one of the basic assumptions of PAS/PA is that the allegations made by the child or parent are untrue. This concept alone can allow for – and/or – cause further victimization, and a pathologization of children and other victims of domestic violence.“
Prof Ayeb- Karlsson gaf begin 2026 uitleg aan het Europees Parlement in haar keynote. Deze staat ook op ons kennisplatform.
Het moedwillig, onterecht weghouden van kinderen bij de andere ouder bestaat, echter deze ‘ouderverstoting’ staat dan niet op zichzelf. Als we ouderverstoting los meten, alsof het een syndroom of construct is, dan is het gevaar groot dat we de situatie niet goed in beeld brengen. En dàt is een gevaarlijke aanpak, die plegers in de hand kan spelen.
Een goede uitleg term is: ‘ondermijnen van de ouder-kind relatie’, als gedraging binnen dwingende controle.
Als de ene ouder de andere beschuldigt van huislijk geweld. Of als de ene ouder de andere beschuldigt van ‘ouderverstoting’ dan zijn er twee opties. Òf deze ouder liegt en probeert met die leugens de andere ouder zwart te maken (onderdeel van dwingende controle). Òf deze ouder geeft terecht aan dat er een pleger is van huiselijk geweld die gevaarlijk is. Deze laatste ouder en diens kinderen moeten beschermd worden volgens het Verdrag van Istanbul.
Gesprekken met ouders en kinderen met testafnames zijn niet afdoende om ondermijnende gedragingen in beeld te brengen: om de feiten in beeld te krijgen moet men methodisch de feitelijke gedragingen van beide ouders in beeld brengen en er niet vanuit gaan dat aan kindergedrag is te merken wat er speelt. Methodisch onderzoek naar de feiten in welke mate sprake is van dwingende controle/huiselijk geweld is nodig. Om te voorkomen dat een ouder beschuldigd wordt van het ondermijnen van ouder-kind band, terwijl deze ouder terecht aangeeft dat de kinderen beschadigd raken bij de andere ouder.